zondag 24 april 2016

Dictee zondag 24 apr 2016 (1): dictee Groot Nederlands Dictee VTI Roeselare 2016 [893]

Dictee - dictees [893]

Groot Nederlands Dictee VTI Roeselare – 4e editie – 2016

(Met dank aan Frans Van Besien: de 50 onderstreepte zijn invulwoorden!)

Een nobel streven (auteur: Jacques Verhaeghe)

Deel 1 – In een Zuid-West-Vlaamse (zuiden van West-Vlaanderen) middelbare meisjesschool loopt een bloedmooi, devoot meisje school. Haar studies neemt ze erg ter harte. In haar vrije tijd facebookt ze. En bij de plaatselijke scouts geldt ze als een gerespecteerd leidster. Zo goed als elke week helpt zij haar bejaarde buren bij het sorteren van de gft-afval. Met minutieuze precisie kwijt ze zich van dit karwei. Amoureuze escapades zijn haar – voor zover bekend – vreemd. Je kan ervan op aan dat Fiona Fibure – zonder faliekante imponderabilia – een mooie toekomst wacht.

Edoch … schuilt niet in elk van ons een stiekem verlangen het anonimaat te overstijgen? Ongekende paden te bewandelen? Het leven in de luwte even te ontvluchten? Fiona draalt, dubt, twijfelt, weifelt. Ze lijkt ingeschreven voor de nakende verkiezingen van Miss België. Wie heeft dat bekokstoofd? Nooit is ze erop uit geweest in een aura van stardom op te gaan. Maar de situatie is wat ze is. Deplorabel of toch weer niet? Iedereen zoekt toch een manier om af en toe het hoofd leeg te maken. Na Brigitte Billen (what's in a name?) in 1980, nu Fiona Fibure? Bekt goed. Eeuwige of vluchtige roem?

Hoe dan ook, de verkiezing van Miss België is net als het Eurovisiesongfestival een gebeuren dat niemand onberoerd laat. Je kan het verschijnsel badinerend, zo niet denigrerend onder de loep nemen. Maar, geef toe … niet alleen de gastspreker op een sp.a-congres maar evenzeer Jan met de pet in de zaal kijkt telkenmale halsreikend en reikhalzend naar dit annaal volksvermaak uit. Je moet al een zelfingenomen zeiklijster zijn om – met een monkellachje – de colgate- of tandpastaglimlach van de respectieve babes te trotseren.

We mogen aannemen dat de weken voor de beslissende avond hectisch zijn. Wat gaat er allemaal aan vooraf? Een reis naar een exotisch land. Daar wordt het DNA van de januariapotheosendag geanalyseerd. En realiseren de schoonheden zich – misschien voor het eerst – dat bij een overwinning het allesbehalve een luizenbaan wordt. Keuvelend koffiedrinken onder elkaar is evenwel geen optie. De doorsneemeisjes etaleren hun girlpower. Naar verluidt treft men onder de tros kandidates bijwijlen echte hellevegen, ware xantippes alsook nymfomanes aan. Zolang ze maar niet gebukt gaan onder het gillesdelatourettesyndroom lijkt me dat geen fundamenteel probleem. Ver van onze Noordzeekust wordt alle victoriaanse preutsheid afgelegd, precies zoals een hoogleraar zich van zijn toga ontdoet. Ooit werd een potentiële winnares stante pede de laan uit gestuurd. In weinig verhullende kledij bevond ze zich op de kamer van een der organisatoren. Na een niet zo fraai welles-nietesspel kon ze terug, richting Lage Landen. Hete tranen werden geplengd. De droom aan flarden gereten. Al was de jongedame vastbesloten hogergenoemde aspirant-casanova lik op stuk te geven. Ja, voor je pc-schermpje lijkt een deelname niets dan pais en vree. De realiteit is vaak een stukje minder prozaïsch. Dat beseft ook de éminence grise na lectuur van bovenstaand feit in zijn geliefde "De Standaard".

Deel 2 – Terug in het vaderland moeten de deernes acte de présence geven op diverse locaties. Duizend-en-een prikkels komen op hen af. In ijssalons, pizzatenten en culturele centra wordt hun handel en wandel met argusogen bekeken. De energieksten wagen zich onverschrokken aan de traditionele nieuwjaarsduik. In groten getale aangemoedigd door fans van beiderlei kunne.

Naar luid van het palmares van dit veelbekeken kijkcijferkanon maken zowel de lotjesverkoopster uit de plaatselijke krantenkiosk, de ergotherapeute met de al te frêle schouders als de blitse fröbeljuffrouw met de prachtig geëpileerde wenkbrauwen kans op het begeerde kroontje. Je moet ervan uitgaan dat niet enkel de intellectuele capaciteiten beoordeeld worden. Het totaalpakket wordt in acht genomen. Al doet het door jullie net ingevulde substantief schromelijk tekort aan de te ontwaren sexappeal. Wat zou er tegen een overwinning van een Waals meisje kunnen ingebracht worden wanneer zij zich met ongeëvenaarde présence op de rode loper beweegt? Communautair onbegrip is hier volledig uit den boze.

In 1929 grepen de eerste verkiezingen plaats. Ene Anne Koyaert won. Ondertussen passeerden schoonheden van diverse pluimage de revue. Eenmaal de laatste twee weken ingaan, borrelt het hormonale humeur op. Zeker als er inmiddels ludduvuddu bij komt. In de gespecialiseerde pers en in de regionale pulpbladen duiken namen van favorieten op. Naargelang van de bron wordt er al dan niet geloof aan gehecht. Vergeet evenwel nooit het adagium: "Wie als paus het conclaaf in gaat, komt er als kardinaal weer uit." De na-ijver steekt nu nog meer de kop op. De coaches delen de laatste richtlijnen uit. Niet zelden is de elegantie bij het stappen nog niet je dat. Sommigen bewegen zich al te martiaal op de catwalk, lijken wel ten strijde te trekken. Bij enkelingen sluit het flinterdunne bikinibroekje op de hagelwitte antilopebenen als een tang op een varken.

Heel belangrijk is natuurlijk te weten wie jureert, wie de semi-intellectuele vragen stelt. Het begin van de Tweede Wereldoorlog zullen de dames zich nog wel herinneren uit de geschiedenislessen. Vijf Beatlesplaten opnoemen, is een makkie. Maar 'Suikerbossie' van de onweerstaanbare Amstelveense Jettie Pallettie voor de geest kunnen halen, is dat niet te vergezocht? 

Te midden van een kolkende massa aan een batterij vragen onderworpen worden, is geen sinecure. Wat houdt je recht, begluurd door een stel glamourboys, gladjanussen, oetluls, nijdassen, patjepeeërs, zonnekoningen en andere halfslachtige komieken? De waan van de dag? Gedurende enkele dagen de frontpagina halen? Het vooruitzicht op modellenwerk of een televisiejob? Fotoshoots her en der? De neerdalende glitterconfetti op de finaleavond? De opstap naar het BV-schap? Of… godbetert… de onvermijdelijke smeuïge liefdesperikelen in de 'boekskes'? Wie zal het zeggen?

Fiona Fibure heeft een besluit genomen. Een kloek besluit! Ze stuurt haar kat naar de verkiezingen. Wie kan het haar euvel duiden? Vast staat dat ze haar geregelde leventje verderzet en straks universitaire studies aanvat. Dat ze nooit ofte nimmer als ambassadrice van de natie wil fungeren, is een understatement. Ze denkt aan de zovele pseudovedetten uit de zang- en sportwereld. Hun niet in te schatten hunker naar de bühne, het applaus, de glorie, de piëdestal. En bij de meest onverzadigbaren … het heintjedavidseffect. Stoppen en … opnieuw beginnen. Tot uit den treure. Voorbeelden zijn legio. Haar gedachten gaan naar de ex-missen die opnieuw en opnieuw je tv-scherm teisteren. Zich vastklampend aan belangstelling en prestige zoals Zweedse balletjes inherent verbonden zijn aan de Ikeavestiging. Intriest!

"Mit siebzehn hat man noch Träume."

Fiona heeft het goed begrepen. Haar leven hoeft niet spectaculair te zijn. Socializen is haar meer waard dan netwerken. Ze kiest gedecideerd voor het
huisje-boompje-beestje-ideaal. Dit is haar droom, heel ver weg van de schijnwerpers! Is dat geen nobel streven?


Bijkomende proef

01. aerobiccen
02. Pyrenese
03. een mannelijke abonnee
04. de religieuze
05. een New Yorkreis
06. een mama's-kindje
07. top 10 (cijfer)
08. het janetteninterview, ook: jeanetteninterview
09. teneinde (= opdat: voegwoord)
10. Benelux-land
11. sms'jes
12. babyeczeem
13. (zin) Wordt gij nooit volwassen?
14. ayatollahs
15. 4 sterrenhotel (cijfer)
16. ecstasy (voluit)
17. de excuustruus
18. exen
19. studentenzwangerschap