3820 Dictee donderdag 05 maart 2026 (2) – dictee Dictee Terneuzen 2011 √ x

Dictee – dictees [3820]

3820 Dictee – donderdag 05 maart 2026 (2) – dictee Dictee Terneuzen 2011

Dictee Terneuzen 2011 [23 maart]

Memoires (auteur: Marc de Smit, rood: specialisten)

1. George Bush, aanhanger van de Amerikaanse vorm van republicanisme, gelooft in het goede van de mens. De democratische waarden van zijn land dienen als voorbeeld voor heel Moeder Aarde (terra mater). Yasser Arafat noemt hij een leugenaar. George gelooft in de God die hem heeft geroepen tot het niet bepaald laag-bij-de-grondse ambt van president, zo lees ik in de biografie George W. Bush, Cruciale beslissingen, Balans 2010. Zonder de Heer zou Bush jr. zijn drankzucht niet onder controle hebben gekregen. Nadat het wonder van alcoholische ascese zich heeft voltrokken, bekeert George zich tot het christendom als een volgeling van de wedergeboorte.

2. In zijn adolescentie kon George maar niet geloven dat alles meezat. Hij zag zichzelf als middelmatig student, een soort schlemiel eigenlijk, en toch kreeg hij toegang tot zowel Yale als Harvard. Zo heeft God de echtelieden verootmoedigd om hun wens een gezin te stichten niet te verhoren. Zij hadden dus al besloten tot adoptie toen Laura waratje in verwachting bleek van een tweeling. Hatsekiedee! Maar de lieftallige dochters Barbara en Jenna kwamen veel vaderliefde tekort: pappie was druk met een blitzcarrière in de oliebusiness en het bestieren van een baseballcluppie genaamd de Texas Rangers. De tweeling steunt pa actief in zijn campagne voor de presidentsverkiezing in 2000.

3. Het jaar 2001. Dinsdagochtend, nine eleven. Ik kauw mijn kroon los op een karameltoffee. Op de wandeling van de autostoet naar de ingang van de Emma E. Booker Elementary School, Sarasota, Florida, waar Bush aandacht wil vragen voor zijn onderwijshervormingswet, fluistert Karl Rove het volgende in George' oor: "Mister President, er is een ernstig vliegtuigongeluk gebeurd. Een Boeing 767 is in een van de torens van het World Trade Center gevlogen."

4. "Bijlo! Hoe is dat op klaarlichte dag nu mogelijk? Dat moet wel de allerallerbelabberdste piloot van de wereld zijn geweest. Ik rond dit eerst af, Karl. Laura zou het me niet vergeven. Is alles oké (OK - eigenlijk een afkorting!) met de meiskes?"

5. George zit op een klein podium … op zo'n kleuterklasstoeltje, zijn kleermakersspieren tintelen van de ongemakkelijke houding, wanneer chief of staff van het Witte Huis Andy Card zo snel mogelijk rustig op hem af loopt, door zijn knieën buigt alsof hij haasje-over wil gaan spelen, en zegt: "Mister President, een tweede vliegtuig is in de zuidelijke toren gevlogen. Amerika wordt aangevallen!"

6. "Godsammekrakepitte! Wie waagt het om New Yorkse gebouwen aan te vallen! Houd de Air Force One paraat. Bel Condi!"

7. "All done, mister President. Dick Cheney zit al in de kazemat. U blijft voorlopig in de lucht."

8. George is woedend. Dit is een gotspe! Nu vooral niet in paniek raken, denkt hij. Het volk vertrouwt op mijn wijsheid. Zijn pappa en mamma nog in vijfsterrenskiresort (5 sterrenskiresort) Aspen? Moge de Here mijn woorden vastleggen: ik zal die rabauwen [niet ou!], dat terroristenschoelje, opjagen en berechten, dead or alive. We zullen onze slagkracht tonen. Van Manhattan blijf je af! moet hij hebben gedacht. Wellicht dat ambtsberichten uit WikiLeaks als eyeopener kunnen dienen om de psyche van de machtigste man van de vrije wereld te percipiëren.

9. Zo schrijf je dus geschiedenis. Laat ons vanavond de geschiedenis herschrijven. Zo waarlijk helpe ons het gezond verstand! George zit nog altijd op dat kneuterige stoeltje, antonpieckarchitectuur op zijn Amerikaans, en kijkt zijn onschuldig gehoor in de ogen. Hij spreekt de peuters van de staatsschool ferm toe dat hij nu echt nodig naar het toilet moet – de bestekamer, knipoogt hij, en hij zal er vast eens schalks bij geloenst hebben. Andy Card toetert een wind op zijn tot schelpen gevouwen handen.

10. Op de bril van het toilet voor kleine mensjes spoort George zich aan tot reflectie. De darmen spelen ook op… en denkt na hoe te reageren op deze moordaanslag. Ja, we kunnen er een atoombom op gooien. De laatste en de
een-na-laatste hebben ook een oorlog beëindigd. Maar de vraag is: waarop?

11. Dit is een onzichtbare tegenstander, denkt mister President. Je kunt de moordenaars niet markeren. Ze kunnen niet genuket worden. Je kunt ze slechts aanspreken. Je kunt zelfs zwijgen en hun je andere wang toekeren. De boodschap kun je bij gelegenheid nog eens verduidelijken: we laten ons nooit ofte nimmer provoceren door terreur. Amerika is een jonge, energieke beschaving die veel heeft geleerd van 'hoe de wereld te verbeteren': "Ik – de 43e president van Amerika – verbeter die wereld. Ik roep alle leiders – ayatollahs, grootmoefti's, kaliefen – van moslimstaten op om binnen 24 uur op Camp David te verschijnen. Dit is het moment om te praten. Ook over onze eigen fouten. De gang naar Canossa maken! Vrede vraagt offers. We zullen allemaal – ieder voor zich – onze wonden moeten helen en naar de toekomst van onze kinderen kijken. God bless the world!"

12. En spoelt het closet door.